Kırımlı

Aluşta’dan yükselen rüzgâr, yüzümde eski bir acıyı tazeliyor. Çocukluğumun geçtiği topraklardan uzakta, gözlerim hep yaşlı kaldı. Bu memlekette büyümedim, gençliğimi doya doya yaşamadım. Şimdi sadece özlem var; güzel Kırım’ın hasretiyle yanıp tutuşan bir yürek. Anılar, sanki dün yaşanmış gibi canlı, ama eller uzanamıyor. Her satır, kaybolan bir vatanın izini sürüyor, her kelime, unutulmaya yüz tutan bir hikâyenin fısıldayışı gibi.