Kertik

Duygularının sesini dinlerken aklının yollarını şaşırmıştı. Gözleri görse de, yüreği körleşmişti sanki; yaşamın acımasız oyunlarını fark edemeyecek kadar. Bir Moğol taşının sırrını çözemeyen, bilgisizliğin gölgesinde savrulan bir adamdı o. Zaman, paha biçilmez bir antika saat gibi akıp giderken, her anı yeni bir yara açmaya hazırdı.

Oysa geçmişi, unutulmaz utançlarla doluydu. Böyle bir hayata roman yazılır mıydı? Ali Bayram, bu sorunun yanıtını vermek yerine, yaşamına derin bir iz bırakarak *Kertik*’i kaleme aldı. Acının, pişmanlığın ve gerçeğin peşinde, okuru da kendi kırılganlığının sınırlarına davet ediyor.