Kerem ile Aslı

“Ben ask ateşine düştüm; yanarım. Küle dönerim. Gönlüme düseni sazıma da sana da derim. Ben burasını yurt edindim Sofu. Burası yarin yurdudur. Bana taht burasıdır. Burayı beklerim sadik bir bekçi gibi... Yeter ki, gönül verdiğim pınara gelsin. Ahvalimi diyeyim ona. Ben beklerim. İster bir gün, isterse bir yıl sonra gelsin, ben hep buradayım. Yarim nerede, ben de oradayım...”