Kendinsin

Geçmişin gölgesi omuzlarında ağırlaşırken, bakışların bile yüreğine dokunuyor sanki. Aşkın yenilgisiyle dağılmış bir benlik, yılların karmaşasında kaybolmuş anılar... Sözcükler dökülse, düşüncelerinde iz bırakacak hepsi. Bazen durup soruyorsun kendi kendine: Nereden çıktı bu yalnızlık? Sevdiklerim nerede kaldı, sevdiklerim ne oldu? Unutulmuş sevgiler, yarım kalmış öyküler, zamanın acımasız akışında savrulan bir hayat. Her satır, içindeki o sessiz çığlığı duyurmak için fısıldıyor.