Kendimi Seviyorum

Gün gelir, en sıradan anlarımızda bile kendimizi sakınmadan var olabilir miyiz? Ağzımız doluyken konuşsak, sofraya saçılan sosları umursamadan otursak karşına, sen yine de yanımda durur musun? Kürtçe bir şarkı söylesem, sesim titrerken bile kulak verip anlamaya çalışır mısın? Ya da hiç düşünmeden, bir lokantaya değil de Cem Evi’ne götürsem seni, orada paylaşılan lokmayı birlikte tatsak… Birlikte olur musun? Yolda gördüğüm bir ekmek kırıntısını alıp öpsem, kalabalığın içinde başıma koysam, bakışların değişir mi? Mumlar yakıp sessizce dilek tutsak, sonra da herkesin ortasında sarılıp havaya kaldırsan beni… Bunu göze alabilir misin? Söyle, gerçekten yapabilir misin?