Kelebeğin Ayak Sesleri

Feza, annesini kansere kurban verdikten sonra hayata tutunmakta zorlanır. Babasıyla aralarındaki soğukluk, omuzlarına binen ağırlığı daha da artırır. Bir gün, sırt çantasına doldurduğu acılarıyla yola çıkar; bu yolculuk, yeni bir şehre değil, kendi içine doğru bir kaçıştır. Karşısına çıkan Hayat Pansiyon ve oradaki renkli insanlar, ona kaybın gölgesinde bile umudu yeşertmeyi öğretir. Alper’le tanışması, Feza’nın dünyasını altüst eder; ölümün soğukluğuna inat, yaşamın sıcaklığına sarılmayı seçer. Artık korkularının esiri değildir; yanmaya cesaret eden bir kelebeğin kanatlarıyla, gökyüzünün sonsuzluğuna doğru kanat açar. Acının labirentlerinde kaybolurken bulduğu şey, aslında yeniden doğmanın sessiz mücadelesidir.