Kehf / Asi Çakıltaşı Serisi 1

İçimde, dışarıdaki hayatın gürültüsüne rağmen sessizce atan küçük bir kızın yüreği vardı. Göğsüm, çıkmaz sokaklarla dolu bir şehir gibiydi; her yol, sonunda onun saklandığı mağaraya açılıyordu. Islanan kanatları üfleyerek kurutmaya çalışmak, onları kırar yalnızca. Ona bunu söyleyemedim, o da bana anlatamadı. Üzerime yağmur gibi çöktü, ıslattı, nefesiyle paramparça etti beni. Sanki gizli bir mezarım vardı ve yerini yalnızca o biliyordu. Sonra bir adam geldi, dizlerimin dibine çöktü, yaralarımı öptü. Bana, içine girilmesi imkansız karanlık gözlerle baktı. Farkındaydım: Kehf, kanatlarımı ıslatan o yağmurdu. Damlaları ruhuma kadar süzülüyordu. "Küçüğüm," dedi.