Kaybolan Yıllar

Kızın tavrını görünce konuştuğuna bin pişman oldu. Ama yapacak bir şey yoktu. Bir kere ok yaydan çıkmıştı. Geri adım atamazdı. Ümitsizce konuşmaya devam etti; “Evet, seni seviyorum ve kabul edersen seninle evlenmek istiyorum.” “Yani sen şimdi bana evlenme mi teklif ediyorsun?” “Evet.” “Bu ne cüret, bu ne haddini bilmezlik! Sen kendini ne sanıyorsun?” “Ben ne olduğumu biliyorum.” “Hayır bilmiyorsun. Sen kim olduğunu bilsen buna cesaret edemezdin.” “Neden, sevmek suç mu?”