Kaşif Lama

Doğanın sesi artık beton duvarların ardında kaybolmuştu. Bir zamanlar tüm canlıların ortak evi olan dünya, şimdi yalnızca insanların egemenliğindeydi. Yüksek binalar, kesilen ağaçlar, gürültü ve kalabalık... Nayko, bu manzarayı ilk kez gördüğünde ürperdi. İnsanların ona zarar vereceğinden değil, bu yabancı dünyanın içinde kaybolmaktan korkuyordu. Yanındaki Bilge Tena, bir tavşan olarak insanlardan çekinse de, Nayko’nun heybetli bir lama olduğunu, hiçbir şeyden korkmaması gerektiğini düşünüyordu. Ama gerçekten öyle miydi? Belki de korkulacak tek şey, insanın doğaya bıraktığı izdi.