Karanlıkta Güneşlenenler

“Hasta sabahlara uyanan kırmızı gözlerin valsi bunlar. İçinden gelen seslerin yansıması belki de; ummadık bir anda gelen, mevsimsiz yağmura ve içi hüsran dolu insanlara. Mağlubiyetin nahoş satırlarında bir kez daha. Acıklı bir son değildi bu. Katli yok diye onca söze ve onca sayfaların arasına biriktirilmiş hatıralara.” Belki de 60 dönümlük bir yalnızlıkta kör talihli kelebekler doğar. Gece üşür böylece soluğunda ve mezar kazıcılarına iş çıkar.