Kar Tanesi Ayça

Gökyüzünün nazlı çocukları, bulutların kucağından süzülerek yeryüzüne doğru yol alıyordu. Her biri, annelerinin emanet ettiği görevi yerine getirmek için sabırsızlanıyordu. Kristal pırıltılı kar tanelerinden biri, ilk kez bu yolculuğa çıkmanın heyecanıyla çarpıyordu içi. Diğerleri gibi o da usulca süzülüyor, ağaçların dallarına, evlerin çatılarına ve şehrin her köşesine beyaz bir örtü örüyordu. Etraf bembeyaz bir masala dönüşürken, Kristal’in yüreği hem sevinç hem de merakla doluyordu. Bulut annesinin sözlerini hatırlayarak, kendi yerini bulmak için ilerliyordu adım adım.