Kalemimde Biriken Dizeler

Sessizlik bazen en ağır yük olur. Haklıyken susmanın, haksızlığa göz yummanın utancı, zamanla içine çöker; biriken öfke, patlamaya hazır bir fırtına gibi kabarır. Çoğunluğun körlüğüne, sağırlığına katlanmak, kendini onların arasında bir yabancı gibi hissetmek... Geleneklerin gölgesinde kaybolan gerçekleri görmezden gelmek, çıkarların ustaca gizlendiği bir oyunda figüran olmaktır aslında. En ahlaksız olanın bile kutsandığı bir dünyada, doğruyu haykıramamanın acısı, yürekte biriken bir sancıdır. Kalem, bu sancıyı dizelere dökmenin tek yolu olabilir belki; suskunluğun ağırlığını, kelimelerin hafifliğiyle taşımak.