Kalem Olmalı İnsan

Bu dünyaya ayak bastığım günden beri bir yolcu olduğumu biliyordum; er geç ayrılacağım yere doğru sessizce ilerliyorum. Arkamda bıraktıklarım, yaşadıklarım, ettiklerim ve ettiklerimle yüzleşmenin ağırlığı omuzlarımda. Şimdi dostlarıma sesleniyorum: Hakkınızı helal edin, ben de sizinkini helal ediyorum. Çünkü bu topraklar üzerinde yürüdüğüm her adım, kalemimden dökülen her satır, beni ben yapan izler taşıyor. Giderken ardımda ne bir borç ne de bir pişmanlık bırakmak istiyorum; sadece anılar, belki biraz da hüzün... İşte bu satırlar, o yolculuğun son durağında yazılmış bir veda mektubu gibi.