Kadınım

Kadınım Yalnızlığımda; Dudaklarındır tek kalabalığım... Yokluğunun hayali yok yanımda, yasak bir meyvesin ve tüm yasaklar gibi vazgeçilmezsin bana... Sana yüz çevirmektense, ömrüme bedel gözlerinin içine baka baka aramızda alevlenen uçurumlara bırakırım bedenimi... Sen saçlarına kır çiçeklerinden taçlar takılası, dizlerinde yatılası, gözlerine bakılası, uğruna ömürler verilesi bir melektin. Hani çok başkasın diyorum ya... Başka olmazsan, tılsımını yitirir mi kelimeler yanında? Çırpınışlarım bir nefeslik sesinle son bulur mu? Biz ayrılığın kavuşmaya dönüştüğü o kısacık ana sıkıştırırdık nefeslerimizi. O an için verebileceğim bir ömürden fazlası değildi; o an için her şeyi erteleyebilir her şeyden vazgeçebilirdim...