İsimsizlerin/m

Karanlık bir yolculuğun eşiğinde, adını bile unutmuş bir kadın. Gözlerinde kaybolmuşluğun izleri, ellerinde ise hiçbir şeyin ustası olamamanın ağırlığı. Şairlerin sapkınlıkla örülü vadilerinde, bilinmezliğin ortasında savrulup duruyor. Her adım, bir soru işareti; her bakış, cevapsız bir çığlık. Kimsenin bilmediği, belki de hiç kimsenin görmediği bir labirentte, yalnızlığın en derin katmanlarına doğru ilerliyor. Geride bıraktığı izler silik, önünde uzanan yol ise belirsiz. Acaba bu sessizlik, bir son mu yoksa yeni bir başlangıç mı?