Işıl Işıl Bir Son

Şubat, kışın en soğuk ayıdır, aynı zamanda da ilkbaharın habercisi. Ruslar kışın, Şubat ayında Serhat'ı kuşatma altına almışlar; kar, kış, kıyamet... Herkes evini barkını bırakıp kaçmak zorunda kalmış. Yedi yaşındaydım, dedemin kucağında; babam, annem arkamızda. İnsanın yüzüne tokat gibi çarpan rüzgâr, insan boyunu aşan karda bata çıka ilerliyorduk. Çobantaşı Geçidi yine azgın bir tipiyle geçit vermiyordu. Dedem, "Az kaldı" diye moral vermeye çalışıyordu bizlere. Üstümde bir kazak, altta annemin perdeden yaptığı bir pijama, ayağımda çizme; eski bir keçeye sarmıştı beni dedem. Soğuktan titriyordum, ellerimi ayaklarımı donmasın diye durmadan ovalıyordu.