İnsana Rağmen İnsanı Savunmak

İnsanı savunmak, insanın bütün fiillerini meşrulaştırmak ya da düşüşlerini görmezden gelmek anlamına gelmez. Aksine insanı savunmak, onun hatırlamaya muktedir olduğu hakikate yeniden çağrılmasını mümkün kılmaktır. Bizler bu çağrının vücuda gelmesini gerek insanın gerekse tabiatın hak ettiği değer ve izzete yeniden kavuşabilmesi bakımından zaruri görmekteyiz. Nitekim yeryüzü, bu kemale erişmiş insanlarla -ki bunun en birincil örneği peygamberler ve onların mümtaz tâbileridir- yer yer karşılaşmış ve bu insanların ışığıyla aydınlanmıştır. İşte insanı savunmak, tabiatın bir bütün olarak, kendisini ilahî bir pencereden seyredecek ve bu minvalde okuyacak bir insanlık kümesine olan ihtiyacını savunmaktır.