İnsan Denen Bulmaca

NECMETTİN ŞAHİNLER İNSAN DENEN BULMACA Kur’ân ve insan ikiz kardeştir. Kur’ân hem dinin yatay alanını yani insan ile insan arasındaki ilişkileri hem dikey alanını yani Allah ile insan arasındaki ilişkileri düzenler. İnsanın kendisini tanımasının yegâne yolu da ilâhî vahyin öğretilerine göre yaşamasından geçer. İnsanı meçhul olmaktan çıkarıp kendisine bildiren tek kaynak Kur’ân iken tek örnek de vahiyle bütünleşip onu kendi varlığında bir ahlâk olarak kristalleştiren Hz. Peygamber’dir. Bu âlemin realitesine gönderilmiş tüm resuller/peygamberler ve onların mânevî miraslarından nasiplenenler insanın bu yükselişine/urûcuna hizmet ederler. Bu nedenle peygamberlerin yükümlülükleri sadece zâhir âlemle değil bâtın âlemle de ilgilidir. Hiç şüphesiz Allah isimleri Hz. Âdem’in şahsında tüm insanlığa öğretti ve insanın içine, bu isimleri açığa çıkaracak potansiyeli koydu. Dolayısıyla ilâhî bir bulmaca olan insanda bu bulmacanın karelerini Allah’ın esmâü’l-hüsnâsı yani güzel isimleri oluşturmaktadır. O zaman yapılacak iş, bu isimlerin mânâlarını ortaya çıkarabilecek bir yol/metod izlemektir. Bu metodun özünde/hedefinde de insanın kendi nefsini bilmesi yer alır. Çünkü nefsin bilinmesi, insan için Rabb’ini tanımasının olmazsa olmaz koşuludur. İnsan Denen Bulmaca adıyla elinize ulaşan bu çalışma, nefsin “şeriat, tarikat, hakikat ve mârifet” yönünden tanınmasına yardımcı olmak amacıyla bilinmeyenin değil, bilinenin anlaşılır bir dille ifadesidir