İnsan Bazen Ölmeli ve Çiçeksiz Gömülmeli

“Kendi çıplaklığımızı tanıyamadan giyinik kaldık. Artık perdeler kapandı, Bütün çıplaklığımızla kötüyüz.” Herkese merhabalar, İlk kitabımdan hemen sonra ödüller alıp bu gururu bana ve aileme yaşattığınız için sizlere sonsuz teşekkürlerimi iletiyorum. Koşturduğumuz bu dünyada durup nefes alabiliriz. Biz dönmüyoruz, Dünya görevini yapıyor. Arkamıza baktığımızda kendimize bıraktığımız miraslarla yaşayalım. Nefes alıp ne olduğumuzu sorgulayalım. Yaşadığımız sürece kötüyüz. Öldükten sonra ne olacağını bilemiyoruz. Hayatımızda bize öğretilen şey: doğmak, büyümek ve ölmek. Bu kitap üçünü de içerir. Yeni doğanlara, yara alıp büyüyenlere ve bir daha asla geri dönmeyeceklere… İkinci hayalim sizlerle beraber. Ona iyi bakın. “Yorulduğunuzda yazılarıma yaslanın.'' Sevgili dedem Çetin Filiz'e saygı ve minnetle...