İnanç, İbadet, Muamelat ve Ahlakta Ben Müslümanım

“Allâh’ın gökten indirilmiş ipi olan” Kitâbına bir ucundan îman edip, dînî bir “ucundan” yaşayanlara, “etliye, sütlüye karışmamayı” bir hayat felsefesi hâline getirip gününü gün edenlere, Allah Rasûlü’nün sünnet-i seniyyesini keyfine göre hafife alıp reddedenlere; bunu yaparken de “Kur’ân bize yeter!” diyenlere, Düşmanı dosta tercih edip; düşmanına alabildiğine şefkat, merhamet ve hoşgörü gösterirken Müslümanlara insaf ve vicdanı dahî terk edip kaba, haşin ve nâdânca davrananlara, Dünyaya dalıp, ölümü, âhireti ve şehâdeti unutanlara, Bütün ümidini insanlara bağlayanlara; mâsivâyı Allah’tan çok sevenlere, Bütün kudretin yegâne sahibi, din gününün mâliki Allah’tan daha çok, O’nun yarattığı zavallı insanlardan korkanlara, Allâh’a düşmanlık îlân eden devletlerin ve milletlerin kapısında “izzet” arayanlara; Allâh’ı unutup, Allâh’ın da kendisini unutturduğu zavallılara, Müslüman olduğunu söylemekten utanacak kadar “aşağılık duygusu”na kapılanlara, Bir sözüm var: Ben Müslümanım.