İmkansızım

Bu şehir, nefes aldığım her anı sarmıştı sanki; sokaklarında attığım her adım, içime işleyen kokusu, gözlerimi kapattığımda bile zihnimde dönüp duran görüntüsüyle. Küçük ama derindi, her köşesi bir anıyla dolu. Bir zamanlar seninle yürüdüğüm yollar, artık yalnızca benim ayaklarımın altında eziliyor. Nefes aldıkça sanki senin kokun geliyor, ama biliyorum ki o gökyüzü, o kaldırımlar artık senin adımını taşımıyor. Şehir terk edeli beri, kendimi dört duvar arasında sıkışmış hissediyorum. Çünkü biliyorum: senin olmadığın yerde, ben de yokum.