İlkbahar Yaz Sonbahar Düş

akışta akıp giden sel misali zamanın bir kesitinden başlayarak bir başkasına tamamlanıyor insanlık sırayla doğum sırayla ölüm sırayla sen bundan ve de ben bundan gözünü dikmiş bakan çam yarması da -ki çatacağım az kaldı- bundan beri değil hiç kimse akıyoruz diyordum öyleyse durmak bir hüznün üstünde yahut bir geçimsizliğin bir delirmişliğin üstünde bir inatlaşmanın bir haykırışın içten içe ağlayışın ve dahi karalar bağlayışın üstünde durmak anlamsızdır bu farkındalık yetmiyor mu gülümse ama üstünde durmasan da olur sarılabiliriz istersen durmayız üstünde onun da uçaklara bakarız beraber gelip geçecek nasılsa