İlk Şiirler Bütün Şiirler 1 Şiir Anıtları 2

Federico García Lorca’nın ilk şiirleri, karanlıkla aydınlığın kesiştiği bir labirentte soluk alıyor. Ölüm, bir zindan gibi sarmış etrafını; akıl, sığınacak yer bulamadan savruluyor. Şairin ellerinden kayıp giden ip, sonsuzluğun boşluğuna düşerken dizleri çözülüyor, ayakta durmak imkansızlaşıyor. Geminin güvertesinde vurulan beş kurşun, bedende iz bırakmadan eriyor; ne kan damlıyor ne de acı. Akşamın gölgesinde anlatılan her söz, bilginin peşindeki bir çığlık gibi yankılanıyor. Lorca, bu dizelerde varoluşun kırılganlığını, kayboluşun sessiz çığlığını fısıldıyor.