İki Gözüm

Uzaklarda kalan topraklara her bakışta yüreğimizde bir sızı... Biz, bir kıyıda tutunmaya çalışan, sevdiklerimizin hep öte yakada kaldığı o göçmen kuşlarız. Köklerimiz bir yerde, kanatlarımız başka bir gökte; doğduğumuz yeri özlerken, yaşadığımız yerde de yabancı kalırız. Anılar, hep suyun ötesinde titreşir; bazen bir haberle, bazen bir rüyayla yeniden canlanır memleket kokusu. Ayda yılda bir dönsek de o topraklara, hiçbir zaman tam olarak aynı kıyıda buluşamayız. Hasret, iki gözümüzün arasında bir köprü olur; bir yakası geçmiş, öteki gelecek...