Icimizdeki Seytan

Kadıköy’den kalkan vapurun güvertesinde, öğle vaktine yaklaşırken iki genç yan yana oturmuş, sessizliği bölüyordu. Biri, dolgun yanakları ve açık renk saçlarıyla dikkat çekiyordu; gözlüğünün ardındaki kahverengi gözleri, miyop bakışlarla zaman zaman arkadaşına, zaman zaman da güneşin altında uzanan denize kayıyordu. Şapkasının altından dökülen düz saçları alnını gölgeliyor, konuşurken dudakları hafifçe bükülerek yüzüne canlı bir ifade veriyordu. Yanındaki ise ince yapılı, sinirli hareketlerle ellerini kıpırdatan, her şeye keskin bir merakla bakan soluk yüzlü biriydi. Denizin dalgaları arasında süzülen vapurun üzerinde, bu iki farklı karakterin sohbeti, görünmeyen bir gerilimin habercisi gibiydi.