Hiçölüm

kalbimin tam ortasına ıhlamurdan yapılma bir kuş oyması göm­müşler. büyük denebilecek bir oyuğun içine yavaşça yerleştirmiş­ler. sen geldiğin zaman o kuş canlanıp kanat çırpmaya başladı. çıkıp giderken göğsümde ince bir kesik bıraktı. bir şey bitti. bazı ışıklar parçalandı. çok eski koyu bir sızı sanki her yana yayıldı. gözlerim karanlığa alıştığında bir yüzün bana doğru geldiğini gördüğümde sonra o yüzün sen olduğunu san­dığımda artık ne fark ederdi o kuş çoktan ölmüştü bir iç acısı bırakmıştı bana