Herkese Özgürlük, Anne, ama Bana da

Füsun Önal'la tanıştığınızda, okyanusla bütünleşen yağmur damlası gibi onunla bir anda kaynaşıverirsiniz. Dostluk, sevgi herşeyden önce gelir onun için. Her zaman içtendir. Bu içtenliğinin kitaplarına da yansıdığını görürüz. Hayatı tam içinde, bütün yoğunluğuyla yaşayan, bu arada yaşadığı hayatı, insanları, çevresini uzaktan gözlemleyen bir yapısı var. "Hayatım roman" diyenlerden değil, hayatını romanlaştırmaya çalışanlardan hiç değil. Edebiyat yapma, üslup yaratma kaygılarında da değil.

Sanatçı, daha çok başarılı bir mizah perspektifinde yansıtıyor, bir dostluk sahbetinde söyleşirmişçesine... Onun kullandığı mizah, zorlama bir mizah değil, sanatçının yaşama bakış açısının bir yansıması yalnızca.