Herkes Kadar Çocuk

Gözümdeki o gül, kışın ortasında bile solmazdı sanki. Annem hep söylerdi: "Küçüklüğünde de böyleydi." Zaman akıp geçerken bir an durup düşündüm; ben de bir zamanlar herkes gibi küçük değil miydim? Herkes kadar çocuk, herkes kadar masum. Reyhanların mis gibi koktuğu avlular, sümbüllerin sarktığı damlar, dut ağaçlarının altında koşuşturan bir çocuktum ben. Şen, yaramaz, hayat dolu. O günlerin izleri, şimdi sadece anılarda kaldı.