Herkes İçin Gelişim Psikolojisi

“Çocuk sahibi olmak, sonsuza kadar kalbinizi bedeninizin dışında tutmaktır.” Elizabeth Stone Karşımda 5 yaşında bir çocuk, dakikada 7-8 soru so¬rup hemen cevaplamamı istiyor, birinin cevabını verir vermez diğer soruları tak tak sıralıyor. Her şeyi soruyor. Masumane so¬ruların içinde gerginlik his¬set¬meye başlıyorum. Yanlış bir cevap vererek, yanlış bir şey öğrenmesine sebep olursam...? Ken¬dimce açık¬lıyorum cevapları… Küçücük başarılar onu çok mutlu ediyor. Kağıda bir harf çizmiş “oley” diye bağırıyor, ben de yeni bir şey icat etti sanıyorum, bakıyorum bir harf. İşte sorun burada başlıyor, ben kendimce bakıyorum, o ise kendince yaşıyor bildiğini ya da bilmeye çalıştığını. Karar veriyorum sonunda olayları onun dünyasından değerlendirmeye, onun gibi hissedip onun gibi düşünmeye yani empati kurmaya. Dünya kocaman, bir sürü anlamadığım şey var, beynimde sorular yığını oluşuyor, bunları öğrenmek için iki yolum var: Ya bir bilene soracağım veya yaşantı geçirecek yani deneme-yanılmayla anlamaya çalışacağım.