Henüz Vakit Varken Gülüm Nazım Hikmet Ran

Henüz vakit varken, gülüm,

Paris yanıp yıkılmadan,

Henüz vakit varken, gülüm,

Yüreğim dalındayken henüz,

Ben bir gece, şu Mayıs gecelerinden biri

Volter Rıhtımı’nda dayayıp seni duvara

Öpmeliyim ağzından

Sonra dönüp yüzümüzü Notrdam’a

Çiçeğini seyretmeliyiz onun,

Birden bana sarılmalısın, gülüm,

Korkudan, hayretten, sevinçten

Ve de sessiz sessiz ağlamalısın,

Yıldızlar da çiselemeli

İncecikten bir yağmurla karışarak.