Hayatlı Ev

Bu ev, yalnızca dört duvar ve bir çatı değildi onun için. Her köşesinde bir ömür saklıydı; avlusundaki gölgeliklerde çocukluğunun izleri, çardağında gençliğinin heyecanları, bahçesinde ise yaşlılığın dinginliği duruyordu. Adeta canlıydı bu mekan, çünkü içinde yaşayan herkesle birlikte soluk alıp veriyordu. Her taşına, her kirişine sinmiş anılar, onu sıradan bir yuvadan çok öteye taşıyordu. Hayatın ta kendisiydi sanki; geçmişin sıcaklığıyla bugünü kucaklayan, yarınlara umutla bakan bir yaşam alanı. Bu evde geçen her gün, bir hikâyenin yeni bir sayfasıydı.