Hayata Rağmen

Bazen hiçbir şey yokken bile, sadece sesini duymak için ararsın birilerini... En olmadık zamanda, en çok ruhunun daraldığını hissettiğinde sığınacak bir liman olarak gördüklerini veya gördüğün kişiyi... İçin içine sığmadığı anda kurtuluş olarak gördüğün kişiyi, sana hitap eden sana huzur vereni ararsın. O zaman anlarsın işte sen o limanın gemisisin. Ne kadar açılsan da o limana demir atmak isteyecek ruhun. Hangi rıhtımdan doğduğunun bir önemi yok, sen o limanın etine tırnaksındır. Hayat bu ya, belki de sen limana ait hissedeceksin kendini, liman ise açık denizlere...