Hayalhane

Bu şehirden uzaklaşsam, hiç yalanın kokmadığı topraklara doğru yürüsem... Orada, insanların bilmediği bir saflık var sanki. Ağaçlar kötülük nedir bilmez, otlar gerçeği saklamaz. Çiçekler usulca fısıldar: "Gel." Deniz, dalgalarıyla çağırır: "Buradayım." İnsan elinin değmediği bu dünyada, aldatma yok, sahte gülümsemeler yok, geçici dostlukların izi bile yok. Her şey, olduğu gibi durur. Sanki doğa, insana unuttuğu bir dersi hatırlatmak ister gibi...