Havada Kar Sesi Var

Gül-i Rânâ! O, Âdem’in Havva’sı, Musa’nın Asiye’si, İsa’nın Meryem’i, Yusuf’un Züleyha’sı, Süleyman’ın Belkıs’ı, İbrahim’in Hacer’i, Hatemü’l Enbiya’nın Hümeyra’sıdır. Gül-i Rânâ! O, asker yolu bekleyen gelin, bayrağa sarılı tabutu öpen anne, yavuklusunun ismini mendiline işleyen genç kızdır. Gül-i Rânâ! O, annedir, eştir, kardeştir, yavukludur, düş ülkesinin sultanıdır. Gül-i Rânâ! O kutlu yarınlara uyanmak arzusuyla yatılan düşte görülendir. O, gönülde tecelli olunandır. Belki uğruna serden geçilen “Kızılelma”dır.