Hasret Treni

Dünya, geçiciliğin en büyük kanıtıdır; her gelen, bir gün mutlaka gider. Azrail, yaşına bakmadan alır canları, toprak ise hiçbirini geri vermez. Kabir taşına kazınan isimler, bir zamanlar bu dünyada nefes alıp verenlerin sessiz tanıklarıdır. Kimi lüks içinde yaşar, kimi dört duvar arasında sıkışır kalır; ama sonunda hepsi aynı sona varır. Bu bedende atan bir kalp, et ve kemik var, ama asıl önemli olan, geride bıraktıkların. Ahirete hazırlık, bu dünyadayken yapılmalı. Çünkü toprak seni de bir gün alacak, fakat eserlerin sonsuza dek kalacak. Yolculuğun sonu bellidir; önemli olan, bu kısa ömürde ne bıraktığındır. Hasret Treni, hayatın geçiciliğini ve geride kalanların değerini derin bir duyguyla işliyor.