Halep’ten Antep’e

Sözcükler sustuğunda geriye yalnızca acı kalır; dilin ucunda titreşen fakat bir türlü dökülemeyen o kelimeler, yüreği kemiren bir sessizliğe dönüşür. Umut, en zayıf anında değil, en çok güvendiğin yerde kırılır bazen; inancın sarsıldığı o anda cesaretin son kırıntıları da kaybolur ve özgürlük, yerini zincirlere bırakır. Mehmet Konuk’un sayfalarında, bu kırılmanın izleri Halep’in tozlu sokaklarından Antep’in taşlı yollarına uzanır. Her satır, bir direnişin, bir kaybın, bir yeniden doğumun hikâyesini fısıldar. Suskunluğun gölgesinde büyüyen umutlar, bazen en beklenmedik yerde filizlenir; bazen de karanlığın içinde kaybolur gider.