Hakir

İçeridekilerle dışarıdakiler arasında kaybolan bir bağ var artık; pencereler bile eskisi gibi değil, sürgülere mahkûm olmuş. Aynı evin kapısından girip farklı dünyalarda soluk alıyoruz sanki. Şiirler yağmalanmış, şarkılar tadı tuzu kalmamış dudaklarda. Birbirimizin sesiyle değil, kendi yalnızlığımızın yankısıyla fısıldıyoruz kelimeleri. Her şey, ama her şey, bir hüzün kadar ağır ve değersiz.