Güzdeyiş

arka bahçede o gece yarısı rüzgârın ince nemli şarkısı yüreğe yerleşirken kırık eğri düşen yaprakta gizliydi çehremiz aşkın kırkyamasıyız biz mahcup bir eylül duruyor karşıda mahcup bir eylül öylece orada güneşi biriktiren çiçeğin su bilgisi yazdan kalma anılar sarısında kimsesiz aşkın kör kamasıyız biz tam da bu zamanlarda bu zamanlarda işte sınandı ipek çelik’ten bir eşikte izmir’in ayrı duran iki yakası gibi birleşemeyeceğini bildiğimiz ellerimiz küskün son yaz sonrası gölgeli ve dilsiz aşkın yüzkarasıyız biz aşkın güz yarası...