Güz Aynaları

Acı, duraksamadan akıp giden bir nehir gibi; zamanın katı kurallarına boyun eğmeden, sessizliğin içinde yankılanan bir isyan. Barış Arslan’ın dizeleri, düzene fısıldanan bir itirazın peşinde, kırık aynalardan süzülen benzeşmeleri yakalıyor. Karşıdakiyle yüzleşirken, kanayan yaraların benzerliğiyle buluşan bir yolculuk bu. Kırılganlık, yansımalarla çoğalırken, devinim hiç durmuyor; her dize, kaybolanla yeniden karşılaşmanın ağırlığını taşıyor. Kısacık ama derin, bir nefeste okunan, uzun uzun düşündüren bir şiir serüveni.