Günleri Gıdıkla Şapşu

Şu KESİRLİ KRAL var ya, Bıktım ondan! Babamı özlediğim yetmezmiş gibi bir de o çıktı başıma. KESİRLİ KRAL kim mi? Sınıfımıza yeni gelen, sıra arkadaşım Uğur. Huysuzun teki! Sıranın ortasına kırmızı tebeşirle çizgi çiziyor. Sınır çizgisiymiş o... Hem oturduğumuz yere, hem de masaya çiziyor. Çizgiyi geçersem kalemle dürtüyor beni. Sıranın yarısı, onun ülkesiymiş. Ne ülke ama, hıh! Şu altmış gün bir geçse... Babam eve bir dönse... “GÜNLERİ SAYMA, GIDIKLA ŞAPŞU!” diyor annem. Günler nasıl gıdıklanır? Çok mu söylendim? Mızmız olduğumu sanmayın. Hayal makinesi tıkır tıkır çalışan, oyuncu mu oyuncu, SÖZCÜK ÇORBASI’na bayılan, PEKİYİDEN HA BİRE MATEMATİK ALAN, ÖDEVLERİN ÖĞRETMEN VERMESİNDEN HİÇ HOŞLANMAYAN ŞAPŞU’yum ben! Elinizdeki romanın kahramanı yani...