Güneşin Okları

Güneşin karanlığa attığı bir ok gibiyim Tanrı’nın verdiği cesaret var sözlerimde Bir sözcükle Zifirî karanlığın zırhını deler geçerim Güneşin sonsuz aydınlığı İşte ben, o aydınlığın ta kendisiyim Herkesin korktuğu karanlığın en koyusunu Bir çift sözümle yırtar, parçalar geçerim Ne içimde ne dışımda karanlık barınabilir Dedim ya; aydınlığın bizatihi kendisiyim Dizeleriyle konuşan bir şairim ben Bir dizeyle, karanlığı aydınlığa köle ederim.