Günaydın Sevgilim

Güneş battığında, seninle geçen her anın ışığı da sönüyor sanki. Ardından bakakalıyorum, boşluğa düşen bir gölge gibi. Yeniden doğmasını beklediğim güneşin, aslında senin gülüşünün olduğunu fark ediyorum çok geç. Artık gökyüzüne bakamıyorum; mavilikler bile benim için karanlığa bulanmış. İçimde yalnızca bir umut var: o da senin dönüşün.

Her gece, uykuya dalmadan önce aynı hayali kuruyorum. Sabah olunca, bu kez gerçek olacakmış gibi uyanıyorum. Ama güneşler hep batıyor, hiç doğmuyor. Sen gelmiyorsun, ben de sana ulaşamıyorum. Ellerimiz birbirine değmedi henüz, gözlerim gökyüzüne çevrilemedi. Yine de biliyorum; bir gün buluşacağız. Sonsuzluğa birlikte uzanacağız. O gün mutlaka gelecek... Sevgilim, elbet bir gün.