Gün Sesi

Zamanın durgun sularında yüzen bir yürek, kardeşinin gölgesiyle buluşur. Ay, sessiz bir tanık gibi gökyüzünde asılı kalırken, çocukluğun bakışları bir gemiyi andırır; ne kıyıya varır ne de uzaklaşır. Her satır, bilinmeyen bir limana açılan kapıyı aralar. Sırlarla dolu gemiler, bilinçaltının kıyılarına demir atar, orada bekleyen hikâyeleri fısıldar. Kısacık sayfalarında, kaybolan anların izini süren bu şiirsel anlatı, zamanın açısını sorgulayanlara hitap ediyor. Sözcükler, rüzgârın peşine takılıp giden kuşlar misali, okuru bilinmez bir yolculuğa çağırıyor.