Gül Kurusu Yalnızlığım

gözlerim ve bunlar benim gözlerim hazin bir gölge var kirpiklerimde ellerim desem yılların yorgunluğunu gizler hâlâ dilediğim gibi değil gülüşüm silebilir miydim alnımın en derin çizgisini zamansız karlar dökülürken saçlarıma iki avcumun içine sığdırdığım ömrüm bugün sokaklarda gölgemle yürüdüm dargın insanlar dolaşıyor bu şehirde aşk yorgun düşmüş yalanlardan sevgiler bezgin sevdalar unutkan hani diyordum yeniden yasak elmayı yese havva ve âdem belki gök ayrı bir biçimde şekillenecek gözlerimde maviyi değişik tonlarda severiz belki de