Gramofonda Mavi Bir Hüzün

İkindi vakti, su sesleri arasında uzayan gölgelerin peşine düşen bir şiir dolaşıyor bu sayfalarda. Hangi coğrafyanın ırmakları bu dizeleri ıslatır, hangi topraklarda sevmek cezalandırılır, sevgili kurşunlanır? Erhan Topkaya’nın kaleminden dökülen her satır, sessizliğin içindeki fısıltıları çoğaltıyor. Acının, özlemin ve umudun kıyısında gezinen bir anlatı; gramofondan süzülen mavi bir hüznün izini sürüyor. Sözcükler, bazen bir nehir gibi akıyor, bazen de durgun bir gölde yansımalar yaratıyor. Okur, sayfalar arasında kaybolurken, kendi hüznünü de buluyor sanki.