Gözyaşı Borcun Olsun

Duygular ağır, sözler ağır. Kayıplar ağır lakin kulaklar sağır... O kadar çok şey konuşmuştuk ki artık konuşacak bir şeyimiz kalmamıştı. Ne o beni anlıyordu ne de benim onu anlamaya dermanım vardı. “Git,” dedi. Kolsuz bir çocuğun annesine sarılmayı isteyipte sarılamaması gibi...