Gözlerin Mavi Martı Çığlığı Gözlerin Memleketim

Anka ben, her insan gibiyim Eli, ayağı ve beyni çamur Çamurdan yaratılmışım Cümle âlem bunun için ağlar Korkuya umut diye sarılmış fidan Karanfilden kan sızar İnsan etine doymayız Ölürüz, Öldürürüz Beni kanlı ellere bırakma! Koynuna al Anka! Hani derdin ya …aşk ölümsüzdür İşte o gün; bugündür Evren suskun Sevgi çaresiz Konuş Anka! Dilin dilime Sesin sesime değsin “Anka, şimdi sen uzak bir masal değilsin.”