Gönül Denen Yer Benimdir

Pınar Demir’in satırlarında, unutulmuş bir çocukluğun izleri saklı: reçel hırsızlığıyla suçlanan, bayram yerinde kaybolan, gözleri yaş dolu bir kızın masum yaramazlığı. Bu incecik kitap, zamanın tozlu raflarından süzülen anılarla örülü; kimi sayfada gülümseten, kimi sayfada yüreğe dokunan bir yolculuğa çıkarıyor okuru. Şiirsel bir dille örülü cümleler, geçmişin kırıntılarını bugüne taşıyor: *"Kirpiklerimdeki vebadan sonra / açlığımın dövdüğü bağrım / mineleri dökülmüş bir hayal değil artık."* Demir’in kaleminden dökülenler, hüzünle dans eden bir hayatın küçük ama derin hikâyeleri. Kısacık ama etkisi uzun süren bir okuma vaat ediyor.