Gölge Sesler Kabaresi

İmgeyi anlatmak ya da doğrudan konuşturmak değil, ona geçici bir ses ödünç vermek istedim. İmge, bu ses örgüsünün içine battıkça figürden uzaklaşmayı ve soyuta ulaşmayı başaracaktı. Anlıyorum ki aslında imgeye sunmak istediğim şey, onun sahip olacağı bir ses değil, sessizliğin ta kendisiymiş. Homurdanan ve soyuta yanaştıkça nefes için yüzeye tırmanmaya çalışan imge, derinden derine sessizliğin güvenli kucağını özlemekteymiş. Yine de bu gerilim ancak sesin içinden ve ses ile sahnelenebilirdi. Tüm oyuncularımı (fotografik imge, boya, ünlüler ve sürekli-süreksiz ünsüzler) içtenlikle kutluyorum. Ayrışmasız, plastik bir bütünleşmeyi başarıyorlar.