Göbeklitepe'nin Taşları

Karadır da rengin acep bir derdin mi var, Kıyar mı ola yaprağın döker mi sonbahar? Yârin de yanağı gamze, bana olsa da mezar; Kabirdir adı lakin inan bana gelmez dar. Okyanuslarda yüzdüm, denizin derinliklerinde kayboldum. Yer altı sularına karıştım, yeryüzünde kâğıttan gemilerle yarıştım. Anlayacağınız bir hayli döndüm, dolaştım. Bazen hızlıydım koştum, çoğu zaman yavaştım. Gün oldu yerin yedi kat dibine, kimi zaman da arş-ı âlâya ulaştım. Temizlenmek mi ama Varlık sebebim topraktan arınmak? Hangisi daha asil? Aydınlıkta görünmek, karanlıkta var olmak… Ezelden bu dostluk… Bir araya geldik mi mucizeler yaratırız. Tabii anlayana, bilene, görene… Parçalanır bedenlerimiz lakin yeşeren umutlara fedadır. Tekrar buhar olup yükselene dek göklere, yeryüzü yolculuğu zevktir, sefadır. Göbeklitepe’ye, tarihin sıfır noktasına, farklı bir bakış…